22 Sep 2009 - 10:07:11
Balse da cegateño unha espiña cravada
no fondo do corazón,
ai quen me dera arrincala
e acabar con esta dor.
non tiven sorte na vida
miña nai pronto morreu,
me pai foi un dia ó mare
e ainda non volveu.
soiña con cinco anos
nun convento fun parar,
ali onde me ensinaron
a bordar e a cantar.
cando eu xa tiña un mozo
un mozo co que casar,
el marchouse cara Habana
para cartiños gañar.
ai meu Antón non te vaias
que si te vas morrerei,
a quen bicarei polas noites
dime a quen me abrazarei.
tal como era sabido,
á vila nunca voltou,
seica o viron pola Habana
collido dun novo amor.
esta foi a miña sorte,
chea de magoa e de dor,
arrincaime esta espiña
que teño no corazón.
no fondo do corazón,
ai quen me dera arrincala
e acabar con esta dor.
non tiven sorte na vida
miña nai pronto morreu,
me pai foi un dia ó mare
e ainda non volveu.
soiña con cinco anos
nun convento fun parar,
ali onde me ensinaron
a bordar e a cantar.
cando eu xa tiña un mozo
un mozo co que casar,
el marchouse cara Habana
para cartiños gañar.
ai meu Antón non te vaias
que si te vas morrerei,
a quen bicarei polas noites
dime a quen me abrazarei.
tal como era sabido,
á vila nunca voltou,
seica o viron pola Habana
collido dun novo amor.
esta foi a miña sorte,
chea de magoa e de dor,
arrincaime esta espiña
que teño no corazón.
Sindicación
Este artículo no tiene Comentario por el momento .....